Search This Blog

Wednesday, October 26, 2016

မေဟာသဓ ဇာတ္ေတာ္ႀကီး

 
ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာအခါ ဝိေဒဟရာဇ္တိုင္း မိထၲိလာျပည္၌ ဝိေဒဟရာဇ္မင္းႀကီး စိုးစံသည္။ ထိုမင္း၌ ေသနက၊ ပကၠဳသ၊ ကာမိနဒ၊ ေဒဝိႏၵ အမည္ရွိၾကေသာ အမတ္ႀကီး ၄ ဦးရွိသည္။ ထိုျပည္၏ ေရွ႕ဖက္ ပါစိနယဝမဇၩဂုံးရြာ၌ သိရိဝၯနသူေဌး၏ မယား သုမနေဒဝီတြင္ မ​ေဟာသဓ သုခမိန္ျဖစ္မည့္ သားငယ္ကို ဖြားျမင္သည္။ ထိုသားငယ္သည္ ဖြားစကပင္ နတ္ေဆးလုံးကိုင္လ်က္ စကားေျပာသည္။ ထိုေဆးလုံးျဖင့္ လူအမ်ား ေရာဂါခ်မ္းၿငိမ္းၾကရသည္။ ေဆးလုံးကိုစြဲ၍ မေဟာသဓဟု အမည္မွည့္သည္။

၇ ႏွစ္အရြယ္သို႔ေရာက္ေသာ္ မေဟာသဓ သတို႔သားသည္ ဆန္းၾကယ္ေသာ ဇရပ္တေဆာင္ႏွင့္ ေရကန္တခုကို စီမံျပဳလုပ္သည္။ မေဟာသဓ ဖြားဦးကပင္ မင္းႀကီးသည္ အိပ္မက္ ျမင္မက္ထားသည့္အျပင္ မေဟာသဓ၏ ပညာသတင္း ၾကားေသာေၾကာင့္ မင္းႀကီးသည္ ပညာရွိခန႔္ထားရန္ ေသနက အမတ္ႀကီးကို တိုင္ပင္သည္။ အမတ္ႀကီးက ဝန္တိုသျဖင့္ ပညာရွိ မဟုတ္ေသးေၾကာင္း တင္ေလၽွာက္ေသာေၾကာင့္ နန္းေတာ္သို႔ မေခၚေဆာင္ေသးပဲ ငံ့ေနရသည္။

မေဟာသဓ သတို႔သားသည္ ပါစိနယ ဝမဇၩဂုံးရြာ၌ပင္ စြန္ခ်ီေသာ သားတစ္ကို ရေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ႏြားခိုးမွု၊ လည္ရြဲခိုးမွု၊ ျခည္ေထြးခိုးမွု၊​ သားခိုးမွု၊ မယားခိုးမွု၊ ရထားခိုးမွု စသည့္ ၇ ခုေသာ အေရးတို႔တြင္ တရားမၽွတေအာင္ စီရင္သည္။ ထိုသတင္းတို႔ကို မင္းႀကီးၾကားေလေသာ္ မေဟာသဓကို ေခၚယူရန္ သနက အမတ္ႀကီးအား တိုင္ပင္ျပန္သည္။ အမတ္ႀကီးက ေရွးနည္းတူ ေလၽွာက္ထားသျဖင့္ ဆိုင္းငံ့ခဲ့သည္။ အမတ္ႀကီး၏ တင္ေလၽွာက္ခ်က္အရ မင္းႀကီးက ေျဖဆိုေစေသာ ရွားလွံတံ၏ အရင္းအဖ်ားကို ရွာေစသည့္ ျပႆနာ၊ ဦးေခါင္းခြံ ႏွစ္ခုကိုၾကည့္၍ ေယာက္်ားမိန္းမ ခြဲျခားေစသည့္ ျပႆနာ၊ ေႁမြအဖိုအမကို ခြဲျခားေစသည့္ ျပႆနာ၊ ဦးေခါင္း၌ ပို႔ပါေသာ သတၱဝါကို ဆက္ေစသည့္ ျပႆနာ၊ ပတၱျမားကို ႀကိဳးသစ္တပ္ေစေသာ ျပႆနာ၊ ႏြားလားကို သားဖြားေစေသာ ျပႆနာ၊ ထမင္းခ်ဥ္ ျပႆနာ၊ သဲလြန္ ျပႆနာ၊ ေရကန္ ျပႆနာ၊ ဥယ်ာဥ္ ျပႆနာတို႔ကို အံ့ဩဖြယ္ ေကာင္းေအာင္ ဉာဏ္စြမ္းထက္ျမက္စြာ ေျဖရွင္းေပးေလသည္။

မင္းႀကီးလည္း မေဟာသဓ၏ ပညာကို ခ်ီးက်ဴးလ်က္ နန္းေတာ္သို႔ ေခၚယူကာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်ီးေျမႇာက္ပူေဇာ္သည္။ တခါေသာ္ မင္းႀကီး၏ မိဖုရား ဥဒုမၺရေဒဝီသည္ မင္းႀကီးႏွင့္အတူ ထြက္လာေတာ္မူစဥ္ ငယ္လင္ သူယုတ္အား ျမင္၍ ျပဳံးမိသည္ကို မင္းႀကီးက အထင္လြဲသျဖင့္ သတ္မည္ျပဳရာ မေဟာသဓ သုခမိန္၏ တင္ေလၽွာက္ခ်က္ေၾကာင့္ အသက္ခ်မ္းသာရာ ရေလသည္။ ထိုအခါမွစ၍ မေဟာသဓအား မိဖုရားက ေမာင္ငယ္အရာထား၍ ခ်စ္ခင္စြာ ခ်ီးေျမႇာက္သည္။ မင္းႀကီးကလည္း အႆျပာ တစ္သိန္း ပူေဇာ္ေလသည္။

ထိုေနာက္ မ​ေဟာသဓ သုခမိန္သည္ ေခြးႏွင့္ ဆိတ္ျပႆနာ၊ ပညာႏွင့္ ဥစၥာ အျမတ္ျပႆနာ စသည္တို႔ကိုလည္း ေျဖၾကားသည္။ ယင္းသို႔အားျဖင့္ မေဟာသဓသည္ အသက္ ၁၆ ႏွစ္သို႔ေရာက္ေသာ္ ဥဒုမၺရေဒဝီလည္း သင့္ျမတ္ေသာ သတို႔သမီးႏွင့္ ထိမ္းျမားရန္ ေျပာရာ မေဟာသဓက မိမိအလိုက္အ​ေလ်ာက္ ရွာေဖြလိုေၾကာင္းျဖင့္ ခြင့္ေတာင္း၍ အပ္ႏွင့္ခ်ည္ခင္တို႔ကို ေဆာင္လ်က္ ဆင္းရဲသား အပ္ခ်ဳပ္သမားအသြင္ျဖင့္ ဥတၱရယဝမဇၩဂုံးရြာသို႔ သြားသည္။

ဥတၱရယဝမဇၩဂုံးရြာတြင္ စည္းစိမ္ပ်က္ေသာ သူေဌးေဟာင္း လင္မယားတြင္ အမရာမည္ေသာ သမီးတေယာက္ရွိသည္။ ဇနီးေလာင္း အရွာသြားေသာ မေဟာသဓသည္ အမရာႏွင့္ လမ္းဝယ္ေတြ႕ရာ အျပန္အလွန္ ေမးေၿဖ ပညာစမ္းၾကၿပီးေနာက္ အမရာ၏ အိမ္သို႔ မေဟာသဓ သြားသည္။ ထိုေနာက္ အပ္ခ်ဳပ္သည္ဟန္ျဖင့္ အဝတ္အထည္စုတ္မ်ားကို ခ်ဳပ္သည္။ ထိုေနာက္ အမရာ၏ စိတ္ေနသေဘာထားႏွင့္ ပညာအဆင့္အတန္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳးစုံစမ္းၿပီးေနာက္ ႏွစ္သက္သျဖင့္ မိဖုရားႀကီးအား ေလၽွာက္ထား၍ ေဆာင္ယူ လက္ထပ္သည္။

ထိုေနာက္ အမတ္ႀကီး ၄ ပါးသည္ မေဟာသဓကို မလိုလားသျဖင့္ ခိုးသူျဖစ္ဟန္ ပရိယာယ္ဆင္၍ မင္းႀကီးကို ေလၽွာက္တင္ၾကသည္။ မင္းႀကီးလည္း ေလၽွာက္တင္ခ်က္ကို ယုံၾကည္၍ အျပစ္ဒဏ္ခတ္ရန္ မိန႔္မွတ္သျဖင့္ မေဟာသဓသည္ ေတာင္မဇၩဂုံးရြာသို႔ အလြတ္တိမ္းေရွာင္ ရေလသည္။

ထိုအခါ အမရာသည္ မိမိပညာဉာဏ္ျဖင့္ အမတ္ႀကီး ၄ ဦးတို႔ ႀကံစည္ေသာ အျပစ္တို႔ကို ထင္ရွားေစၿပီးလၽွင္ အမတ္ႀကီးတို႔အားလည္း အရွက္ရေအာင္ျပဳ၍ မင္းႀကီးအား အမွန္ကို ေလၽွာက္ထားသည္။ ယင္းသို႔အခါတြင္ ထီးခ်က္ေစာင့္ နတ္သမီးက ပုစၧာ ၄ ရပ္ကို ေမးရာ ေျဖနိုင္သူမရွိေသာေၾကာင့္ မင္းႀကီးသည္ မေဟာသဓအာ ရွာေဖြေစလ်က္ အိုးထိန္းသည္ အိမ္မွ ျပန္၍ ေခၚယူကာ ေျဖၾကားေစသည္။ မေဟာသဓ ေျဖဆိုနိုင္သျဖင့္ စစ္ဘုရင္ ေသနာပတိအျဖစ္ ခ်ီးေျမႇာက္ခံရျပန္သည္။

ထိုေနာက္ လၽွို႔ဝွက္အပ္ေသာ ကိစၥကို မည္သူ႔အားမၽွ မေျပာရာဟူေသာ ျပႆနာတြင္ ေသနက အစရွိေသာ အမတ္ႀကီးတို႔ အေရးရွုံးနိမ့္သည္မွ မေဟာသဓ သုခမိန္သည္ ဝိေဒဟရာဇ္တိုင္းႀကီးကို ဘုရင့္ကိုယ္စာ စီမံခန႔္ခြဲေလသည္။

တခါေသာ္ ဥတၱရာပဥၥာလရာဇ္ျပည္မွ စူဠနီျဗဟၼဒတ္မင္းသည္ အတိုင္းတိုင္း အျပည္ျပည္ကို သိမ္းယူၿပီးေနာက္ မိထိလာျပည္ကို စစ္ျပဳသည္။ ဝိေဒဟရာဇ္မင္းသည္ မေဟာသဓ အစီအမံ အေဆာင္အရြက္ျဖင့္ ရန္သူကို တြန္းလွန္နိုင္သည့္အျပင္ ေနာက္ဆုံး၌ ထိုျဗဟၼဒတ္မင္း၏ သမီးေတာ္ ပဥၥလစႏၵီ မင္းသမီးကို ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းတြင္းမွ ေဆာင္ယူကာ ဝိေဒဟရာဇ္မင္းႀကီးႏွင့္ လက္ဆက္ေစသည္။ စူဠနီျဗဟၼဒတ္မင္း၏ အတိုင္ပင္ခံ ေကဝဋ္ပုဏၰားသည္ မေဟာသဓအား ပရိယာယ္ အရာတြင္ မမွီနိုင္ပဲရွိ၍ အရွက္ႀကီးစြာ ရေလသည္။

မေဟာသဓသည္ ေနာင္အခါ စူဠနီျဗဟၼဒတ္မင္းထံ၌ ခစား၍ အသက္ထက္ဆုံး ႀကီးျမတ္ေသာ စည္းစိမ္ကို ခံစားရသည္။

http://moenyamaung.blogspot.com/